Prof. dr hab. inż. Józefa Wiater świętuje 50 lat pracy naukowej

Prof. dr hab. inż. Józefa Wiater świętuje 50 lat pracy naukowej
Prof. dr hab. inż. Józefa Wiater świętuje 50 lat pracy naukowej. To imponujący staż oraz setki podejmowanych decyzji, tysiące godzin w laboratoriach i współpracy ze studentami, która ukształtowała kolejne pokolenia inżynierów.

Prof. Józefa Wiater z Katedry Inżynierii Rolno-Spożywczej i Kształtowania Środowiska Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej jubileusz swojej pracy postrzega nie jako laurkę, lecz jako sumę intensywnych lat odpowiedzialności, zmian i osobistych kosztów.

– Za pięćdziesięcioma latami pracy kryje się bardzo wiele wspomnień. Jedne są dobre, inne trudniejsze – mówi prof. dr hab. inż. Józefa Wiater. –  Z czasem człowiek część rzeczy wypiera, zapomina, ale wysiłek pozostaje.

Prof. Wiater swoją drogę naukową rozpoczęła od chemii rolniczej i środowiskowej – zajmowała się związkami azotu w środowisku, ich źródłami, migracją i wpływem na jakość roślin jadalnych. Początki pracy badawczej w Lublinie wspomina jako bardzo czasochłonne.

– Pracowałam głównie nocami. Pisanie doktoratu, potem habilitacji, często oznaczało brak snu i poranne zajęcia ze studentami – wspomina prof. Wiater.

Początki pracy w Białymstoku nie były łatwe. Do Politechniki Białostockiej trafiła w 1999 roku. Przyjechała z Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie, zostawiając za sobą ustabilizowane życie zawodowe i prywatne. Nowe miasto, inne zwyczaje akademickie i środowisko Wydziału wymagały czasu, by się zaaklimatyzować.

– Początki były dla mnie bardzo ciężkie. Inne miasto, inna mentalność, zupełnie nowe środowisko – przyznaje prof. Wiater. – Przez dwa lata przyzwyczajałam się do nowego otoczenia.

Jednocześnie od początku realizowała projekty badawcze, w tym granty, którymi kierowała, współpracując z zespołami spoza Białegostoku. Intensywna praca, częste wyjazdy i duża odpowiedzialność szybko przełożyły się na tempo awansu naukowego. W 2004 roku uzyskała tytuł profesora, a cztery lata później została wybrana na Dziekan Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej.

– Do dziś jestem zaskoczona, że zostałam wybrana, będąc osobą mało znaną w tym środowisku. To była bardzo ciężka praca, także dlatego, że Wydział zatrudniał wówczas niemal wyłącznie mężczyzn i nie wszyscy byli gotowi na to, by kobieta nim zarządzała – uśmiecha się prof. Wiater.

Czas kierowania Wydziałem przypadł na okres intensywnych zmian organizacyjnych i infrastrukturalnych. To wtedy rozpoczęto realizację dużych projektów unijnych, remonty najstarszych budynków Wydziału oraz budowę nowego obiektu – Inno-Eko-Techu.

– Każdego dnia wracałam do domu z torbą dokumentów i pracowałam nad nimi do późna – wspomina prof. Józefa Wiater.

Po zakończeniu kadencji Dziekana nadal kierowała Katedrą Technologii Wody i Ścieków (w latach 2005- 2020), gdzie udało się jej wspierać wielu naukowców, w tym osoby, które uzyskały habilitację i tytuł profesorski. W roku 2020 przeniosła się do Katedry Inżynierii Rolno-Spożywczej i Kształtowania Środowiska. W tej katedrze pracują bardzo życzliwi ludzie, gdzie znów odnalazła swoje miejsce w Politechnice Białostockiej.

– Studentów było bardzo wielu – opowiada prof. Józefa Wiater. –  Cieszę się, kiedy po latach spotykam osoby, które pełnią dziś odpowiedzialne funkcje i cieszą się, że były moimi dyplomantami.

Choć przez pół wieku pracy wypromowała setki dyplomantów i czworo doktorantów, podkreśla, że największą wartością były relacje i wspólna droga zawodowa. Szczególnie emocjonalne było dla niej zetknięcie z profesorem Andrzejem Łapko, z którym zbudowała prawdziwą więź zawodową i osobistą.

– Na początku nasza współpraca była trudna, zdarzały się nieporozumienia, ale z czasem udało nam się znaleźć wspólny język – wspomina prof. Wiater. – To był człowiek, który żył zgodnie ze swoimi wartościami i głęboko w nie wierzył. Wspomnienie jego postawy i rozmów pozostanie ze mną na zawsze.

Jednym z najcieplejszych wspomnień prof. Wiater są obchody 65-lecia Wydziału Budownictwa, na które przyjechali naukowcy z całej Polski, byli pracownicy oraz wieloletni współpracownicy.

– Zaprosiłam wówczas emerytowanych pracowników Wydziału – przypomina prof. Wiater.  Mieliśmy uroczystą kolację, z tańcami i mnóstwem zdjęć. Czułam, że mam przy sobie bliskich ludzi.

Prof. dr hab. inż. Józefa Wiater 19 grudnia odebrała z rąk dr hab. inż. Marty Kosior – Kazberuk, prof. PB, Rektor Politechniki Białostockiej wyróżnienie za pół wieku pracy.

– Pani profesor Józefa Wiater włożyła ogromny wkład w rozwój Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku oraz całej Politechniki Białostockiej. Jako Dziekan, naukowiec i mentor wprowadzała standardy organizacyjne i dydaktyczne, wspierała rozwój kadr naukowych i inicjowała kierunki studiów, które z powodzeniem funkcjonują do dziś – mówi dr hab. inż. Marta Kosior-Kazberuk, prof. PB.

Prof. dr hab. inż. Józefa Wiater od 2011 roku jest zatrudniona na stanowisku profesora zwyczajnego. Jej praca naukowa związana jest głównie z chemią środowiska, gospodarką wodną i gospodarką odpadami. 

Pani Profesor – gratulujemy.

Dużo zdrowia!

Katarzyna Kozioł

Życiorys naukowy prof. dr hab. inż. Józefy Wiater.

  • Wykształcenie i tytuły naukowe:

    • Tytuł naukowy profesora nauk rolniczych nadany przez Prezydenta RP: 16.11.2004 r.

    • Profesor nadzwyczajny (po nadaniu tytułu), od 2011 r. – profesor zwyczajny.

  • Doświadczenie zawodowe:

    • Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie – 24 lata pracy zawodowej.

    • Politechnika Białostocka (od 1999 r.) – katedry Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska: kierownik specjalności „ochrona i kształtowanie środowiska” oraz „chemia środowiska”.

    • Od 2011 r. – kierownik Katedry Technologii i Systemów Inżynierii Środowiska.

  • Zakres badań naukowych:

    • Chemia środowiska, gospodarka wodna, gospodarka odpadami.

    • Badania w Lublinie: związki azotu w środowisku – źródła, migracja, wpływ na jakość roślin konsumpcyjnych.

    • Badania w PB (od 1999 r.): przyrodnicze stosowanie odpadów z przemysłu rolno-spożywczego i drzewnego – wpływ na związki makroelementów i pierwiastków śladowych w glebach i roślinach.

    • Wpływ osadów ścieków mleczarskich i nowych substancji na zawartość i mobilność metali ciężkich w środowisku.

    • Oddziaływanie produkcji rolniczej na jakość wód powierzchniowych.

    • Kierownictwo pracy doktorskiej mgr inż. Joanny Struk-Sokołowskiej: „Zmiany frakcji ChZT w procesie oczyszczania ścieków komunalnych z udziałem ścieków mleczarskich w oczyszczalniach typu SBR” – wyróżniona, obroniona w 2015 r., wdrażana w praktyce oczyszczalni komunalnych.

    • Badania nad odzyskiwaniem fosforu z odpadów.

  • Dorobek naukowy i dydaktyczny:

    • Około 250 prac twórczych i innych – publikacje w krajowych i międzynarodowych czasopismach.

    • Promotor 4 prac doktorskich (zakończonych pozytywnie).

    • Promotor ponad 200 prac dyplomowych magisterskich i inżynierskich.

    • Recenzent 12 rozpraw doktorskich, 8 habilitacyjnych, 19 wniosków o tytuł profesora tytularnego.

    • Kierownik lub wykonawca 6 projektów badawczych KBN, MNiSW, NCN.

  • Działalność w towarzystwach naukowych:

    • Członek Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego.

    • Członek Polskiego Towarzystwa Inżynierii Ekologicznej – przewodnicząca oddziału podlaskiego, wiceprzewodnicząca Zarządu Głównego.

    • Trzecia kadencja członka Komitetu Inżynierii Środowiska PAN.

  • Funkcje organizacyjne:

    • Przewodnicząca Kolegium Dziekanów w kraju (Inżynieria Środowiska) – 2016-2021.

    • Organizacja konferencji naukowych: „Mokradła i ekosystemy słodkowodne”, „Problemy gospodarki wodno-ściekowej w obszarach niezurbanizowanych”.

    • Ponad 30 razy członek komitetów naukowych konferencji krajowych i międzynarodowych.

  • Funkcje kierownicze w Politechnice Białostockiej:

    • Dziekan Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska – 2008-2016.

    • Rozwój dyscypliny Inżynieria Środowiska – przyznanie praw habilitowania w 2015 r.

    • Pozyskiwanie środków unijnych i samorządowych na rozwój laboratoriów, inwestycje, nowe kierunki studiów, remonty – łączna wartość ok. 113,2 mln zł.

    • Kluczowy projekt „INNO-EKO-TECH” – Innowacyjne Centrum dydaktyczno-badawcze (82 mln zł, zakończenie: 31.12.2015 r.).

    • Projekty RPO woj. podlaskiego: poprawa efektywności energetycznej infrastruktury WBiIŚ (2,5 mln zł) oraz badania OZE (2015 r.).

    • Uruchomienie kierunku studiów „Inżynieria rolno-spożywcza i leśna” – rok akademicki 2014/2015.

  • Współpraca krajowa i międzynarodowa:

    • Klaster budowlany i turystyczny Podlasia, Podlaska Izba Budowlana, PZITB – powołanie Rady Programowej WBiIŚ w 2014 r.

    • Współpraca z uczelniami w kraju i za granicą – wspólne konferencje z Litwą, Białorusią i Ukrainą oraz plany naukowe.